W Polsce obowiązuje prawo probiercze(ustawa z dnia 3 kwietnia 1993 r.),oznacza to, że wyroby przeznaczone do handlu, podlegają obowiązkowi badania i cechowania przez specjalne organy probiercze.

Wszystkie wyroby z metali szlachetnych, po uprzednim badaniu, powinny zostać opatrzone cechą probierczą, określającą rodzaj metalu szlachetnego oraz próbą, wyrażoną w częściach tysięcznych.

Obowiązkowi cechowania nie podlegają wyroby ze złota lub platyny o masie mniejszej niż 1 gram oraz wyroby ze srebra o masie mniejszej niż 2 gramy w sztuce lub w dwóch sztukach, gdy w obrocie stanowią parę. Jednak dla każdego wyrobu metalu szlachetnego powinna być przypisana jego masa lub próba. Wyroby pokryte powłoką z metalu szlachetnego lub je przypominające posiadają znaki „metal” lub „met”, które odznaczają je od wyrobów wykonanych wyłącznie z metali szlachetnych.

Urząd Probierczy potwierdza próbę metalu wybijając lub umieszczając laserowo znak, tzw. cechę probierczą. 

Wyroby przeznaczone do sprzedaży, a wykonane ze szlachetnych kruszców muszą być obowiązkowo cechowane.

Cechy probiercze:

Próba złota – sposób określenia zawartości złota w stopie wyrażonej w promilach , np. jeśli stop zawiera 50% czystego złota jest ono próby 500.

 

1 próba 960 zawiera 96,0% czystego złota

2 próba 750 zawiera 75,0% czystego złota

3 próba 585 zawiera 58,5% czystego złota

4 próba 500 zawiera 50,0% czystego złota

5 próba 375 zawiera 37,5% czystego złota

6 próba 333 zawiera 33,3% czystego złota

Ilość złota w stopie określa się też w karatach, gdzie 1 karat to 1/24 zawartości wagowej złota w tym stopie:

24-karatowe – próba 1000 (z definicji, w rzeczywistości uzyskuje się próbę 999 lub 999,9)

23-karatowe – próba 958

22-karatowe – próba 916

18-karatowe – próba 750

14-karatowe – próba 585

12-karatowe – próba 500

10-karatowe – próba 417

9-karatowe – próba 375

8-karatowe – próba 333

Wybór pierścionka zaręczynowego

Pierwszy wybór musi dotyczyć metalu szlachetnego, z jakiego wykonany jest pierścionek. Możemy wybierać z takich metali jak złoto, srebro, tytan i platyna. W zakresie złota mówimy o różnych jego odcieniach. Bardzo popularne w ostatnim czasie staje się białe złoto, które powstaje poprzez połączenie złota żółtego, niklu i cynku, a czasem również srebra i palladu. Aby białe złoto nie matowiało, ani nie czerniało, powinno być poddane procesowi rodowania, czyli pokrycia rodem.

Drugi wybór dotyczy kamienia szlachetnego jaki będzie osadzony w pierścionku. Możemy dokonać wyboru spośród brylantów, szafirów, szmaragdów, rubinów a także bardzo popularnych ostatnio tanzanitów i ametystów. Na wycenę diamentów wpływa ich czystość, masa i barwa. Jeśli nie stać cię na zakup pierścionka z diamentem, możemy zdecydować się na tańszy pierścionek z cyrkonią, która jest kamieniem syntetycznym, doskonale imitującym diament.

Trzecia najważniejsza sprawa dotyczy rozmiaru palca wybranki. Jak to sprawdzić aby pierścionek był niespodzianką? Najlepiej podpytać koleżankę ale jeżeli jest to niemożliwe trzeba uciec się do innych sposobów.

Mając jakąś pasującą obrączkę lub pierścionek należy wziąć suwmiarkę (lub inne precyzyjne narzędzie) i sprawdzić średnicę wewnętrzną w milimetrach posiadanego wyrobu, jeśli nie mamy jednak precyzyjnego przyrządu najlepiej jest pozostając niezauważonym pożyczyć na chwilę pierścionek dziewczyny który trzyma w kasetce na biżuterię i podejść z nim do jubilera w celu ustalenia rozmiaru palca. Jeśli nie mamy aż tak dużo czasy wystarczy włożyć pierścionek na mały palec u ręki i sprawdzić gdzie się zatrzyma, nie wejdzie dalej, następnie zaznaczyć to miejsce i udać się zmierzyć palec do jubilera.



Zawsze istnieje też możliwość korekty rozmiaru, w przypadku jednokamieniowych pierścionków nie ma z tym większych problemów.

Rodowanie srebra:

 

Rod jest metalem szlachetnym należącym do grupy platynowców.

Jest bardzo twardy przez co wpływa bezpośrednio na trwałość biżuterii.

Rodowanie powoduje, że wyroby nie muszą być czyszczone,przez dłuższy czas zachowują pierwotny wygląd.

 

 

Oksydowanie srebra

 

Oksydowanie stosuje się w momecie kiedy chcemy uzyskać biżuterię w klimacie antycznym. Polega ono na zabarwianiu powierzchni srebra ciemną powłoką.

Oksydowanie przeprowadza się metodą chemiczną przez zanurzenie przedmiotów we wrzącym stężonym roztworze wodorotlenku sodu i azotanu srebra lub metodą elektrolityczną w procesie anodowego utleniania.

Biżuteria z oksydowanego srebra przypomina swoim wyglądem stare,zabytkowe wyroby często imitując droższe klejnoty.